Een mager nieuwsweekje achter de rug. Ringo zet tijdens zijn Europese toernee voet op Engelse bodem en ik meen zelfs dat hij in Liverpool gaat spelen.

Nadat er vorig jaar nogal wat ophef was over Ringo’s uitlatingen over zijn geboortestad, werd hij virtueel met pek en veren aan de stadsgrens gezet. Kennelijk is alles weer vergeven en vergeten en mag onze zingende drummer gewoon weer de stad in, waar hij hoogstwaarschijnlijk als de verloren zoon binnengehaald zal worden.

De advocaat die John bijstond bij zijn pogingen om zich permanent in de Verenigde Staten te vestigen mag zich binnenkort scharen in het illustere rijtje Beatles-contacten dat een –wat mij betreft- bij voorbaat reeds twijfelachtig boekje schrijft. Over zijn belevenissen inderdaad. Welkom bij de club. Het persbericht, dat werd opgepikt door examiner.com, belooft in ieder geval weinig goeds. Het vermeldt dat John zijn ‘green card’ kreeg op 9 oktober 1976, ‘de dag waarop zijn zoon Sean werd geboren’. Dat zijn alvast twee fouten in één zin. Sean werd niet in 1976, maar in 1975 geboren en de datum op John’s ‘green card’ vermeldt 27 juli 1976. Het verbaast mij niet dat een advocaat als deze er dus vijf jaar over doet om zo’n zaak rond te krijgen en het voorspelt weinig goeds voor de rest van ’s mans werk.

Met enig tamtam werd afgelopen week de dvd-release van How I Won The War aangekondigd, de film waarin John Lennon een rolletje speelde. Het aardige is dat Amazon een dvd van deze film al twee jaar in voorraad heeft. Het bericht dat ‘de fans nu eindelijk van deze film kunnen genieten’ is dus een beetje dubbelzinnig, om het zachtjes te zeggen. Goed, de boel is geremasterd, maar de film was en is dus al gewoon verkrijgbaar. Voor nog geen vijf pond.

Cor Dol