Prachtig natuurlijk als er nieuws over of van The Beatles in de kranten verschijnt.
Bij het Algemeen Dagblad zit waarschijnlijk een jonge stagiaire die de pukkels nog maar nauwelijks is ontgroeid –ik mag het zeggen wat ik had vroeger zelf ook een bivakmuts van acné op, zoals Harrie Jekkers het zei-. Dergelijke journalisten moet je niet vragen om een stukje te schrijven over de nieuwe dvd/cd van ene Paul McCartney. Ik citeer: ‘het NIEUWE nummer Here Today…’ Here Today verscheen voor het eerst op Paul’s album Tug Of War uit 1982. Zo’n 27 jaar nieuw dus. En dan: ‘New York's City Field waar The Beatles in 1965 hun eerste optreden op Amerikaanse bodem speelden’. Allereerst ‘speel’ je geen optreden, maar goed. The Beatles kwamen in februari 1964 voor het eerst naar de Verenigde Staten en gaven tijdens de befaamde Ed Sullivan Show en twee dagen later in Washington hun eerste concerten op Amerikaanse bodem. Bovendien bestond City Field in 1965 nog niet, in ieder geval niet onder die naam. Tja. Soms word ik een beetje moedeloos. Geen band is zo uitgebreid gedocumenteerd als The Beatles, en daar zit tegelijkertijd de grootste valkuil. De geschiedenis blijkt keer op keer aan valse trucs onderhevig.

Nee, dan belangrijker zaken. De Top 2000 bijvoorbeeld. Kennelijk is het voor ons Beatlesfans niet genoeg dat onze favorieten met zo ongeveer hun halve repertoire in de lijst vertegenwoordigd zijn. Voor mij het ultieme bewijs dat The Beatles geen one hit wonder waren en vooral heel veel nummers hebben die de canon van de hedendaagse popmuziek met gemak kunnen dragen. Maar nee, het gaat er om dat een nummer van The Beatles de traditie van Queen’s Bohemain Rhapsody op 1 en het strontvervelende Avond van Boudewijn de Groot op 2 eens doorbreekt. Maar wat? Als The Beatles wél een one hit wonder waren geweest, was het makkelijk. Nu werden we allen opgeroepen om Hey Jude naar de top van deze sowieso overbodige en voorspelbare lijst te stemmen. Ik doe er niet aan mee. Ik vind Hey Jude een nummer dat binnen drie minuten had moeten blijven en zichzelf dankzij het ‘nananana’ heeft verlaagd tot een kroeg-meezing-kraker.
Nee, ik stem dit jaar maar eens op Beware My Love van ene Paul McCartney. Een nieuw nummer, geloof ik.

Cor Dol