Statepress.com kwam deze week met het bericht dat The Beatles jarig waren. Voor zover een band die niet meer bestaat nog jarig kan zijn betreft het hier bovendien een tamelijk willekeurig gekozen verjaardag.

Er wordt namelijk uitgegaan van het moment dat John Lennon en Paul McCartney elkaar ontmoeten, en dat was op 6 juli 1957. Dus wordt de band dit jaar 53 jaar, is de redenatie. Tja. Op die datum, hoe belangrijk ook, was natuurlijk nog geen sprake van een groep die The Beatles heette. En 53 is ook niet bepaald een kroonjaar. Het bericht gaat verder over wat The Beatles hebben gedaan en een overzichtje van wat er vorig jaar is gebeurd. Ik noem dat geen nieuws. Misschien dat het een verdwaalde puber op het spoor van The Beatles zet –weer een gewonnen kinderzieltje- maar verder zijn dit soort berichten tamelijk overbodig. Papiervulling.

Hopen maar dat een dvd met ‘Rare And Unseen’ materiaal van John Lennon volgende maand niet onder die noemer geschoven hoeft te worden. Als het een aflevering is uit de dezelfde serie die enkele jaren geleden over The Beatles ging, hou ik echter mijn hart vast. Kort, niet echt heel veel nieuws voor de doorgewinterde fan en daardoor niet echt wereldschokkend. Nu begrijp ik wel dat er veel moet gebeuren om de verstokte Beatlesfan nog te schokken, maar kom dan ook met iets goeds. Het jaar is nog jong, maar er is desalniettemin al weer het nodige pulp op de markt. Wat te denken van het boek Beatleology (niet te verwarren met het prima tijdschrift onder bijna dezelfde naam), over de zoektocht naar ‘de innerlijke Beatle’ in je ziel. Ongetwijfeld vol met stereotiepen (John als vredesapostel, Paul als zakelijke koele kikker, George de spirituele ziel en Ringo het ‘down-to-earth’-type). Het meeliften op het succes van The Beatles is ook anno 2010 nog volop gaande. We zullen ermee moeten leren leven, voor zover dat we dat nog niet doen.

Cor Dol