Yoko viste deze week een beetje achter het net deze week. Ze dacht natuurlijk het nieuws rond The Beatles te beheersen met haar reünie van de Plastic Ono Band, inclusief gastoptreden van niemand minder dan de meest overschatte gitarist van de laatste decennia, Eric Clapton. Hij speelde overigens niet mee op Yer Blues, zoals in het nieuwsbericht stond vermeld. Jammer voor Yoko, maar EMI besloot enkele dagen geleden de Abbey Road Studios in de uitverkoop te doen in een poging om een slordige 35 miljoen euro op te halen en zo een schuldenlast af te dekken. Direct stonden Beatlesfans (en zij niet alleen) op hun achterste benen. De National Trust werd opgeroepen om het gebouw dan maar te kopen.

Maar, waarom eigenlijk? The Beatles hebben er hun platen opgenomen, hoor ik zeggen. Tuurlijk, maar is dat reden om een gebouw op een gegeven moment wel of niet te verkopen? Ik vind het opmerkelijk nieuws, omdat EMI juist met deze studio een troef in handen heeft om het financiële tij te doen keren en dan niet door te verkopen. Integendeel. Bijna iedere band zou er willen opnemen, al was het alleen al omdat The Beatles er ook waren. Daar moet toch binnen afzienbare tijd veel geld mee te verdienen zijn. Er is waarschijnlijk wel een reden dat ik geen econoom ben geworden, maar het lijkt mij duidelijk. Dat de slimme jongens en meisjes van EMI anders beslissen, dat is hun zaak. Ik vind het niet zo’n probleem als in de studio straks een Hema wordt gevestigd. Waarom niet? Dan kun je er tenminste zonder veel problemen naar binnen.

En dan nog een bericht dat me verbaasde. Zeldzame foto’s in Birmingham: is het niet gewoon van wat “Mad Day Out��? werd genoemd? Foto’s circuleren overal en wat ik er tot nu van gezien heb, is het niet zeldzaam. Misschien een of twee kiekjes in een iets andere pose, maar verder zie ik weinig nieuws. Anders dan wat in het bericht staat was dit natuurlijk niet de laatste fotosessie van The Beatles, dat was een jaar later (22 augustus 1969). Dat zegt mij eigenlijk al weer genoeg.

Cor Dol