Er is naast de Verenigde Staten en Japan nog een land waar onze Yoko zich prima thuisvoelt en wat qua naam ook wel bij haar past.

De avant-gardeartiest besloot de zeventigste geboortedag van John te vieren op het vulkanische eiland, samen met zoon Sean en, verrassing, Beatle Ringo. Nu stond de hele week in het teken van John, zelfs het NOS Journaal besteedde er geloof ik aandacht aan. Mooi voor Yoko, die daarmee de invulling van Johns karakter verder vorm kon geven. IJsland dus, waar Yoko en Sean een concert gaven. Yoko zong nummers van haar nieuwe album. Er waren geen nummers van John in het concert en Yoko zei ook helemaal niets over hem. Met uitzondering dan van het laatste nummer, Give Peace A Chance, maar toen moest het wel omdat Ringo het podium opkwam om de monotone drum gestalte te geven en hier en daar wat handtekeningen uit te delen. En dat was het dan.

Ter gelegenheid van Johns verjaardag werd ook een nieuwe geremasterde box met zijn solowerken uitgebracht. Nu gebeurde dat volgens mij al ongeveer voor de vierde keer sinds zijn dood, dus zo heel bijzonder was dat ook weer niet. En het solowerk van John is nu ook weer niet van zo’n hoog niveau dat je het graag vier keer in huis hebt. Behalve in IJsland werd Johns verjaardag over de halve wereld gevierd, al dan niet met de nieuwe box in de cd-speler. Beatlesfanclub.nl maakte keurig melding van feestvierende fans in het Central Park, Bill Harry en de zijnen maakten van Liverpool een waar Lennon-mekka en zelfs de in Nederland onbekende, maar in de Verenigde Staten zwaar overschatte Jonas Brothers brachten met tranen in hun ogen een ode aan John. De box intussen ligt vrolijk in de winkel en dient ter meerdere eer en glorie van Yoko’s toch al niet onfortuinlijke bankrekening. Het zij zo.

Van Paul intussen geen vredes- of herdenkingsconcert, maar hij brengt tussen de bedrijven door natuurlijk wel een eerbetoon aan zijn overleden maten. Benieuwd of Paul nog een bod gaat doen op het landgoed in Mull Of Kintyre, voor slechts een dikke drie miljoen euro. Volgens de makelaar een plek waar je de alledaagse stress achter je kunt laten. Me dunkt: er komt nooit een hond in het dunbevolkte gebied. Of Paul het nodig heeft is natuurlijk vraag twee. Als ik het goed heb heeft hij al een optrekje in de omgeving en om nu half Schotland op te kopen lijkt wat te veel van het goede. Maar wie wil kan natuurlijk een bod doen. Het zou me niet verbazen als Yoko na haar IJsland-ervaringen eens vaker gaat winkelen in Europa. Leuk, zo’n buurman als Paul.

Cor Dol