Aangezien het aantal bezoeken aan concerten van The Analogues door ondergetekende niet meer op één – en waarschijnlijker ook niet op twee – handen te tellen is/zijn, moet ik diep in mijn geheugen graven: heb ik Revolver nu wel of niet al eerder live gezien? Hoewel dit album de studiojaren van The Beatles inluidde was het in ieder geval niet het eerste album dat The Analogues live speelde. Het begon 10 jaar geleden allemaal met Magical Mystery Tour.
In een volle Ziggo Dome speelden The Analogues op 20 september 2024 de albums die voor Magical Mystery Tour opgenomen werden: het al genoemde Revolver én Sgt Pepper’s Lonely Hearts Club Band. De eerste van maar liefst drie concerten die de band dit jaar in deze zaal speelt. Dat is voor een coverband (een woord dat eigenlijk wat oneerbiedig voor The Analogues klinkt) al een hele prestatie, maar het feit dat op deze drie data compleet andere albums gespeeld worden maakt de bewondering nog groter.
Drie optredens die het slotakkoord lijken te vormen voor The Analogues. Aan de bezoekersaantallen ligt het niet en ook niet aan de waardering van het publiek want – spoiler alert – ook deze keer leverden The Analogues weer een geweldig concert af.
Echte blazers. Echte strijkers. Dezelfde arrangementen.
Het concept van The Analogues is natuurlijk nog steeds ijzersterk. Niet alleen wordt repertoire gebracht dat door The Beatles nooit live is uitgevoerd (hoewel de release van Revolver samenviel met de laatste tour die The Beatles zouden ondernemen stond geen enkel nummer van dat album op de setlist), maar het feit dat ook nog identieke instrumenten gebruikt worden is een absolute bonus. Hoe vaak zien en horen we nog een echte mellotron op een podium? Of een van de talloze andere unieke instrumenten die met een druk op de knop uit een synthesizer gehaald hadden kunnen worden? Echte blazers. Echte strijkers. Dezelfde arrangementen. Het zijn evenveel The Beatles als The Analogues. Het klinkt als op de plaat, maar het mooist is om te zien dat het daadwerkelijk voor je ogen gespeeld wordt. En het zijn vaak de nummers die het meest afwijken van de norm, die het meest indruk maken.
De avond opent met de integrale uitvoering van Revolver. Nog niet eens het meest innovatieve album van The Beatles, al klinkt Tomorrow Never Knows bijna 60 jaar na dato nog even complex als destijds. Het wordt allemaal strak gespeeld en ondanks het feit dat de Ziggo Dome bepaald geen klein zaaltje is blijven alle nuances hoorbaar. Een compliment voor de technici, want bij het combineren van een rockband met bijvoorbeeld strijkers , zijn de laatste bij andere concerten soms amper hoorbaar. Zelfs achter in de Ziggo Dome was ieder instrument goed te horen.
Na Revolver werd het podium door Mark Lewisohn betreden, die een korte inleiding gaf over Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band. In zijn ogen de meest innovatieve plaat van The Beatles. En hoewel dat nog niets zegt over of het de beste plaat is van The Beatles – zo veel fans, zoveel meningen –heeft Lewisohn gelijk. Nadat George Harrison de sitar introduceerde in Norwegian Wood werd de popmuziek overspoeld met sitarklanken. Maar er is geen band die destijds Indiase instrumenten als de sitar, tabla en tambura fuseerde met westerse strijkers (met dank aan het prachtige arrangement van George Martin). En hoe magisch is het om dat vraag- en antwoordspel live in Amsterdam te aanschouwen? Of A Day in the life?
Zelfs na de uitvoering van beide albums was de koek nog niet op, want nadat Mark Lewisohn het publiek had uitgelegd hoe 1967 verder voor The Beatles zou verlopen, speelden The Analogues als toegift de complete versie van Magical Mystery Tour. Niet het oorspronkelijk Amerikaanse album, maar de Europese dubbel EP, voor de goede orde. De excuses voor de laatste twee nummers (Flying en Blue Jay Way) door Bart van Poppel waren niet nodig want hoewel met name de laatste niet het meest commerciële nummer is van The Beatles, zijn het juist dit soort deep cuts die voor de doorgewinterde fans de kersen op de taart zijn. Om over I am the Walrus nog maar niet te spreken.
Het concert werd besloten met Hello, Goodbye en All You Need is Love. Een uitstekende avond. Op naar The White Album in november!
– Ron Bulters –