Donderdag 13 november 2025 was het precies vijfentwintig jaar geleden dat Beatles 1 verscheen. Je zou het haast vergeten, met al het materiaal dat al is uitgebracht en nog op ons ligt te wachten. Dit compilatiealbum van The Beatles stond toen gewoon op de nummer één-positie. The Beatles flikten het gewoon opnieuw. Ik was toen twaalf jaar oud en stond aan het begin van mijn muzikale ontdekkingstocht. Mijn ouders hadden de cd gekocht; ooit hadden ze hun hele verzameling lp’s aan een opkoper verkocht, maar de Beatles-albums hadden ze altijd bewaard. Alleen hadden ze die nooit op cd aangeschaft, dus galmde Beatles 1 als eerste digitale Beatles-geluid door onze speakers.
Voor mij begon daar echt de ontdekking: aandachtig luisteren, luchtgitaar spelen, playbacken. Zelf leren gitaar spelen, mijn vader nam me zelfs mee naar de Beatles beurs in Leiden – als ik me goed herinner was die toen in een hotel aan de Lange Mare. (Er is vast wel iemand hier die dit weet) Daar kocht ik mijn eerste beatlesposters en singles. In datzelfde jaar zat ik midden in de puberteit, maakte ik de overstap naar de middelbare school en werd ik vierkant uitgelachen omdat ik naar The Beatles luisterde. Volgens mijn klasgenoten was dat bejaarden muziek. Zij luisterden naar artiesten als Scoop, Sisqó en Twarres – waarvan ik dan weer vond dat ze niet helemaal goed bij hun hoofd waren. Over smaak valt niet te twisten, zeggen ze, maar op die leeftijd doe je dat uiteraard wél.
Dankzij moderne technieken word je bijna nooit teleurgesteld
Voor mij voelde deze periode als de muzikale oerknal van deze eeuw. Want wie The Beatles ontdekt, ontdekt automatisch nog veel meer muziek. En 25 jaar later word je als Beatlesfan nog steeds gevoed met nieuw materiaal. Dankzij moderne technieken word je bijna nooit teleurgesteld. De afgelopen decennia zijn alle albums minstens één keer opgepoetst en opnieuw uitgebracht, zowel op cd als op lp. Er verschenen boeken, films en zelfs een videogame. Er kwamen speciale edities ter ere van het vijftigjarig bestaan van verschillende albums, compleet met studio takes.
Je kunt luisteren naar podcasts zoals de Fab4Cast en er is zelfs een band – The Analogues – die de studio opnamen van The Beatles tot in detail naspeelt.
De afgelopen jaren waren helemaal genieten: de Get Back-documentaire, en een nieuwe Beatles-single… en dan heb ik het solowerk van John, Paul, George en Ringo nog niet eens genoemd.
“Maar wacht, er is meer!”(Zoals bij een Tellsell-reclame)Dat is nog het mooiste! Want er komt nog veel meer. Volgende week de vernieuwde ‘’Beatles Anthology’’ en dan nog de speelfilm. Er zal ongetwijfeldvast genoeg op de planken liggen om fans de komende vijfentwintig jaar opnieuw te blijven voeden.
En misschien is dát wel de kracht van The Beatles: ze zijn nooit klaar. Hun muziek blijft zich aanpassen, blijft verrassen, blijft nieuwe oren vinden om in te landen. Het groeit door, net als wij de fans. Terwijl ik dit type neuriet mijn dochter van vijf jaar ‘Got My Mind Set On You’ Dus laten we over vijfentwintig jaar nog eens kijken hoe het staat met die zogenaamde bejaardenmuziek en hun nalatenschap.
- Ruben Tijmes -