Hoop doet leven. Hoop op betere tijden kan een mens als het tegen zit op de been houden. Maar hoop doet ook iets anders: hoop kan je het moment, dat wat nú is laten ervaren als een surrogaat voor de belofte van iets beters in de toekomst. Hoop berooft op die manier iets moois van zijn glans. Pas veel later komt dan de waardering voor wat je op het moment zelf niet ervoer als waardevol.
Ik kan zeggen dat ik erbij was. Yes! Ik heb de gloriedagen van Wings bewust meegemaakt. En toch was ik er niet helemaal bij. In mijn beleving was Wings Paul’s slappe aftreksel van The Beatles en de hoop op een reünie, tegen beter weten in levend gehouden door de ex-Beatles, maakte dat ik Wings destijds nooit helemaal serieus genomen heb. Het zou uiteindelijk een tussendoortje blijken zo dacht ik. Paul’s ’It’s a positive maybe’ impliceerde toch dat de ex-Beatles open stonden voor een reünie. Het moest er wel van komen.
Niet dat ik niet genoot van alles wat destijds onder de naam (Paul McCartney and) Wings van Paul verscheen. Op het moment dat ik het laatste Beatlesalbum aan mijn gestaag groeiende collectie had toegevoegd waren de solo-uitingen aan de beurt. McCartney voorop. Maar ik zou destijds de voorkeur gegeven hebben aan echte solo-albums. Waarom moesten die andere mannen en zijn vrouw meedoen? Vooral het kijken naar Linda in de clips voelde erg ongemakkelijk. Ze zag er allesbehalve uit als een podiumbeest. Bovendien wisselde de samenstelling van de band nogal eens dus wat stelde Wings nu nog voor?
Een heruitgave van het boek ging deze release vooraf en het bijbehorende beeldmateriaal kan binnenkort gestreamd worden op Disney+
Dit jaar moeten de fans van The Beatles het doen met een heruitgave van Anthology, aangevuld met een vierde drie lp-set met daarop slechts een zeer beperkt aantal nog onuitgegeven outtakes. Een heruitgave van het boek ging deze release vooraf en het bijbehorende beeldmateriaal kan binnenkort gestreamd worden op Disney+.
Om het bestaan van Wings te gedenken of misschien is te vieren een betere verwoording, kwam er in november het één en ander rond Wings uit. Een boek geschreven door de man zelf…..Althans zo werd het aangekondigd maar de opzet is, hoewel er een sterke persoonlijke tint aan hangt, toch een beetje veelvormiger. Daarnaast een nieuwe ‘greatest hits’ collectie. Eigenlijk de eerste echte collectie van Wings omdat elke voorafgaande release de grenzen van wat wel en vooral wat niet van Wings was niet al te serieus nam.
In februari volgt nog de documentaire ‘Man on the Run’ te streamen via AmazonPrime.
Waar The Beatles het dit keer met zo goed als alleen maar opgepoetst materiaal moeten doen, wordt Wings in het zonnetje gezet met veel nieuwe producten en een nieuwe greatest hits collectie.
Kortom; Wings wint het van het heruitgave geweld rond The Beatles. De band die ik in de jaren zeventig van de vorige eeuw voor lief nam als in mijn ogen tijdelijk vehikel voor de muziek van Paul McCartney heeft zijn plek in de popgeschiedenis inmiddels wel veroverd.
Had ik destijds de hoop op een Beatlesreünie maar opgegeven en meer genoten van het bestaan van deze band. Terugkijkend aan de hand van de nieuwe releases wordt nog maar eens duidelijk dat Wings zeker geen tussendoortje was. Het is ook grappig om te bedenken dat deze band van McCartney als je alle bezettingen samen neemt, langer in de spotlights gestaan heeft dan The Beatles.
De fraaie bijpassende binnenhoezen van stevig papier in de kleur van de desbetreffende schijf
Wings the collection, ik had me voorgenomen deze set aan mij voorbij te laten gaan, maar inmiddels staat de drie lp-box op gekleurd vinyl in de buurt van mijn platenspelers.
En ik heb er geen spijt van. De mastering van het vinyl (Abbey Road) is erg gaaf. Natuurlijk zijn de remasters van de archive collection gebruikt en waar het om songs gaat die nog geen archive release hebben gehad is er voor de 2022 singles-boxset remasters gekozen. Omdat de platenspeler die ik voor stereo gebruik een riem aangedreven speler is, is singles afspelen daarop niet zo ideaal. Het duurt wat langer voor het plateau op snelheid is en dat afgezet tegen de duur van een singletje…..Ik doe het wel eens maar om wat London Town en Back to the Egg materiaal op een lp-kant te hebben en er zo wat moeitelozer van te kunnen genieten is niet gek.
Daarbij vind ik de gekozen songs en hun volgorde echt gaaf. Vooral kant vier is erg fijn. Niet geheel toevallig de kant met de meeste latere, nog niet in de Archive-serie verschenen songs.
De aankleding is, zoals altijd bij de heruitgaven van McCartney te gek. De zorg spreekt alleen al uit de apart meegeleverde binnenhoezen terwijl de schijven in gevoerde zwarte binnenhoezen zitten. De fraaie bijpassende binnenhoezen van stevig papier in de kleur van de desbetreffende schijf kun je zo voor eerste gebruik voorzien van een dunne antistatische pvc-hoes tegen krassen.
Het boekwerkje is erg lezenswaardig met rond de tekst prachtig beeldmateriaal. In het boek zit tegelijkertijd ook mijn grootste bezwaar tegen uitgaven onder verantwoording van de hoofdpersoon ontstaan.
Op de twee pagina’s gewijd aan Red Rose Speedway staat te lezen dat de samenwerking met Glyn Johns tot een vroegtijdig einde kwam omdat de producer niet mee kon komen in het werktempo van Paul. O.a. in het eerste deel van The McCartney legacy staat de ware toedracht vermeld: er werd nogal veel recreatief gerookt. Johns had genoeg van de weinig productieve sessies. De band had er genoeg van dat de producer niet meedeed maar verveeld zat te wachten tot er eindelijk eens iets te doen zou zijn voor hem (zie ook Luca Perasi).
Het boek doorbladerend kan ik niets vinden over het uitstellen van de tour door Amerika
Ik ben benieuwd naar het boek dat onlangs verschenen is over Wings ‘van de hand van Paul’. Zo te zien is het gebroken vinger verhaal eruit gelaten. Het boek doorbladerend kan ik niets vinden over het uitstellen van de tour door Amerika.
In de Archive collection deluxe boxset van Wings over America wordt nog het verhaal verteld van de val van Jimmy McCulloch in de badkamer terwijl de werkelijke aanleiding voor het breken van de vinger een gevolg was van de verslavingen van Jimmy en de daaruit voortkomende agressie.
Het nieuwe boek lijkt me meer dan lezenswaardig, maar voor de meest informatieve boeken over McCartney moet je mijns inziens toch bij Luca Perasi en het duo Allan Kozinn/ Adrian Sinclair zijn.
Los van het feit dat al vaker gebleken is dat de hoofdrolspelers uit het verhaal van The Beatles en in dit geval Wings zich niet altijd alles correct herinneren, de begrijpelijke behoefte het eigen verhaal te verfraaien mondt toch vaak uit in geschiedvervalsing.
Hoop doet leven, maar hoop op een reünie heeft destijds de glans van het Wingsbestaan een beetje getemperd.
De zojuist genoemde schrijvers geven mij de kans deze terugkijkend geweldige jaren zeventig opnieuw te beleven. De tijdmachine van het geschreven woord en de klanken van de songs brengen Wings weer tot leven alsof ik opnieuw een beetje in de jaren zeventig leef. Alleen weet ik nu dat ik ervan mag genieten. Wings is immers een geweldige band. Er past niets dan lof voor McCartney die het na de onovertroffen Beatles nog een keer flikt. En en passant herdefinieert hij de rocktour.
Of Wings the collection de aanschafprijs waard is moet een ieder voor zichzelf bepalen. Er zijn genoeg redenen om het niet te doen. De meest gehoorde reden: het is de zoveelste hits compilatie. Dat klopt ook helemaal. Maar het is wel de enige compilatie met uitsluitend materiaal van Wings en dat zou een keer tijd worden.
Deze geweldige band verdient dit monument.
– Ton Steintjes –