We zijn verwend, Beatle-people. Daarom is het tijd voor een tegenvaller. Mark is dood. Nee, niet de man van het heilige geschrift, Lewisohn. Wel Mark Volman. Die gezette krullenbol van The Turtles. Na de Britse invasie, en dan met name die Spitfire van 7 februari 1964, klonk er uit iedere garage in de States een bandje. Zo ook The Turtles. Je weet wel; van Happy Together.
The Turtles combineerden een uniek gevoel voor humor met fantastisch zangtalent, muzikaliteit, ‘etcetraaa’. Luister er Elenore maar eens op na. Mark en Howard zongen ook bij Zappa’s Mothers begin jaren zeventig en hingen regelmatig rond met Ringo. Die op zijn beurt weer de Snor en Sik in diens film 200 Motels speelde. Leuke ‘movie’ overigens! Al moet je wel een beetje bekend zijn met het absurde idioom van Uncle Frank.
Maar daar bleef het niet bij. Frank nodigde Lennon uit in 1971 tijdens zijn goed gedocumenteerde Fillmore-shows. Mark en Howard speelden met vuur – en met Yoko. Want natuurlijk liet ze haar gekrijs niet achterwege, en de twee konden het ook niet laten om daar de spot mee te drijven: “Put Yoko Ono in a scumbag.” Niet erg verheffend allemaal, maar ergens wel geestig. Wat Lennon daarmee deed was veel minder kies. Hij schreef een geïmproviseerd stuk muziek, dat deels door Zappa gecomponeerd was, volledig op zijn eigen conto en veranderde ook nog eens de originele Zappa titel. Frank was woest, en terecht. Inmiddels is alles rechtgezet en krijgt deze jam weer een mooi ereplekje op de nieuwe box.
Daarover gesproken: de box is weer in handen gevallen van dezen en genen die Team Lennon altijd goed weet uit te kiezen. Wij vallen natuurlijk weer eens naast de boot. Hoe het ook zij, het schijnt dat er fluiten en saxofoons zijn weggepoetst in de nieuwe mixen. Dus: behoud te allen tijde de oude versies!
Mark kwam nog een keer in Beatles-beeld. Wederom bij Ringo Starr. In het midden van de jaren ’70 hadden Mark en Howard hun eigen radioshow samen met DJ Rodney Bingenheimer (die je misschien herinnert als de hippe kerel die in 1967 in San Francisco rondhing met George Harrison) op KROQ in Pasadena, Californië. Dit deden ze onder de naam Flo & Eddie. Die naam gebruikten ze sinds hun periode bij Zappa, omdat hun eigen naam door contractuele Schildpad-constructies niet mocht.
Ringo verscheen rond middernacht in de show (precies toen die eigenlijk zou eindigen) en begon telefoontjes van luisteraars aan te nemen. Ringo was echter behoorlijk dronken en gebruikte minstens 15 keer het F-woord in een periode van 90 seconden, terwijl het duo hem probeerde te interviewen. Daarbovenop zorgde Ringo ervoor dat het programma 40 minuten uitliep. De FCC (de Amerikaanse toezichthouder op communicatie) kreeg klachten en stelde een onderzoek in, en dat betekende het einde van de Flo & Eddie Show.
Mocht je wat dieper willen duiken in het werk van Mark, dan kan ik zeker The Fence aanraden (een parodie op Pink Floyd’s The Wall) van Flo & Eddie, en het album Illegal, Immoral and Fattening.
Driewerf hoera (oink, oink) voor Mark, die mijn twee grote liefdes (The Beatles en Frank Zappa) toch maar mooi bij elkaar wist te brengen.
Bless you!
- Tim Op het Broek –