Vandaag verscheen de nieuwe single van Paul & Ringo, “Home To Us”. En het is een verademing: even geen diepzinnige nostalgie (Days We Left Behind, McCartney) of tegeltjes wijsheden (Long Long Road, Starr), maar een lekker swingend nummer. En natuurlijk uniek als duet van Paul en Ringo!
De Knipoog
De tekst heeft weinig pretenties: kinderen speelden op straat, moeders deed de afwas. Tegelijkertijd is het prima mee te zingen, ik zie de volgepakte stadions al ‘Home To Us’ scanderen en met de lichtjes op de telefoons zwaaien!
Elektrische Verlichting
Mij viel een ‘chorus’ op, wat precies klinkt als de sound van het ELO, Electric Light Orchestra. Staccato akkoorden, met hoge stemmetjes. Dat kan geen toeval zijn. McCartney en Ringo hebben natuurlijk met Jeff Lynne (de baas van ELO) gewerkt aan de laatste singeltjes van de Beatles, Real Love en Free as a Bird. Dus het zal wel een goedbedoelde knipoog naar Lynne zijn, of wellicht zelfs een eerbetoon?
Oorsprong
Verrassend genoeg (want McCartney is de beste componist) begon Home To Us bij Ringo Starr. Die speelde een soort jam sessie op basis van wat nu het Refrein van Home to Us geworden is. McCartney hoorde dat en maakte er een compleet liedje van. Het is dus een echte McCartney-Starr compositie, of moet het Starr-McCartney zijn?
Oh ja, de muziek
De productie ligt makkelijk in het gehoor, al moet ik weer mopperen over de ‘brickwall’ compressie. Maar dat is de moderne tijd, het moet allemaal ‘loud’ klinken, en daar is de producer (Tusk) goed in geslaagd.
Het nummer begint zoals ook het eerste nummer op een Beatles LP begon: trek de luisteraar meteen mee; hier horen we Ringo met zijn drumsticks aftellen, gevolgd door de gierende gitaar riff – die we nog veel in het nummer zullen horen.
Opvallend is de stem van McCartney: hij zingt met zijn gewone stem, niet de oude mannen kopstem die hij op ‘Days We Left Behind” gebruikt. En Ringo is ‘gewoon’ goed bij stem, je zou niet zeggen dat deze zanger dik in de 80 jaar is…
Paul en Ringo gebruiken wel de ‘truc’ die oude zangers (niet alleen ex-Beatles) gebruiken, namelijk andere zangers laten meezingen, hetzelfde zingend als de oude zanger. Daarmee verbergen ze de ‘krassen en barsten’ die er in hun zang zouden kunnen zitten. Paul & Ringo hebben daarvoor Chrissie Hynde en Sharleen Spiteri ingehuurd – en die doen het prima.
In echte Beatles stijl, lijkt het nummer afgelopen, maar dan krijgen we nog een kleine toegift. En uiteindelijk laat McCartney ons hangen, zonder terug te keren voor een echt slotakkoord.
Dus
Gewoon een lekker nummer, makkelijk mee te zingen, en uniek door de samenwerking van Ringo en Paul. Voor Ringo is het fijn wat muzikale diepgang erbij te krijgen, en voor Paul is het goed om even uit de (te) diepzinnige teksten te ontsnappen. Smaakt naar meer!
- Bob de Jong -